कायरे गाव - एक सुंदर स्वप्न

कायरे गांव - ता. पेठ, जिल्हा - नासिक 

अनेक वर्षापूर्वी अनेकदा आदिवासी पाडयावर जाण्याचा योग येत असे. ज्या आदिवासी पाड्यांवर जाणे झाले तेंव्हा मनात येणाऱ्या भावना आणि काल कायरे गावात भेटीच्या वेळी आलेल्या भावना यांच्यात जमीन आस्मानाचा फरक होता. आपले खूप काही हरवलंय, कायरे गावात ते काहीतरी गवसले, आपण असंबद्ध भटकतोय, आता दिशा मिळाली, आपण खूप बडबड केली ज्याला आगा-पिच्छा काही नव्हता, त्या चर्चेला आता मूर्त स्वरूप मिळू शकेल असं वाटायला लागलं.... 

मी माझ्या डोक्यात काय आहे ते मांडतोय.. 
पहिल्यांदा निरीक्षणे, विश्लेषण तदनंतर माझी मते... 

1. गावाचे वातावरण - श्यामलाने सांगितले की तिला ह्या गावात खूप पॉझिटिव्ह एनर्जी जाणवली. शंभर टक्के सहमत. त्याची कारणे आम्हांला स्पष्ट कळली. सगळे गाव गेल्या दहा वर्षांत अनेक वेळा घुसळलं गेलेय, गावाने खूप भोगलंय एकापेक्षा एक कठिण प्रसंग पण त्या संघर्षाच्या वेळी एका तरुणाने ह्या संघर्षाला एक नैतिक, तात्त्विक आणि वैचारिक अधिष्ठान दिले आणि त्यामुळे श्यामलाला केवळ एका भेटीत जी एनर्जी जाणवली ती आम्हांला जास्त भावली त्यामुळे गावातून निघताना आम्ही एकशे एक टक्के गावकरी झालोच. 

2. ह्या गावात आदर्श होण्याची नक्की क्षमता आहे कारण गेल्या काही वर्षात जे काही तिथे घडलंय त्यामुळे एक पाया तयार झालाय, आपण आपल्या कल्पना तिथे प्रत्यक्षात आणू शकतो. 

3. नेतृत्त्व - गावाला आज हेवा वाटावे असे नेतृत्त्व मिळालेय, 27 वर्षांचा सुशिक्षित, वैचारिक स्पष्ट, विचार-कृती-विचार यांचा संगम आणि कृतीवर जास्त भर देणारा, समाज-राजकारण यांची भान व सजगता, शासकीय योजनांची माहिती व त्या राबवण्यासाठी करावे लागणारी मेहनत व त्याच बरोबर जागेपणी स्वप्न पाहून सर्वांना बरोबर घेऊन नविन तरुणांना तयार करणारा तरूण सरपंच.... मला वाटते की त्याच्या मुळे त्याचे स्वप्न आमचे झाले. शनिवारी रात्री आम्हांला झोप लागली नाही हे त्यामुळेच... आदिवासी गावाला असे नेतृत्त्व लाभणे, अशा गावाशी आपला संपर्क होणे हा प्रचंड चांगला आणि पॉझिटिव्ह योगायोग आहे. आणि आपण इथे काही कृती केली नाही तर आपल्यासारखे करंटे आपणच. 

4. गावकऱ्यांची मानसिकता - सामाजिक संघर्ष तर सर्वांच्या पाचवीला पूजलेला आहे, आदिवासी समाजाच्या बाबतीत तर कदाचित जास्तच. या गावाने अलीकडच्या काळात केलेल्या संघर्षातून गावकरी मनाने एकत्र आलेत व सक्षम नेतृत्त्वामुळे विचाराने देखील. आपल्या स्थितीला आपणच जबाबदार आहोत आणि आपण एकत्र राह्यलो तर आपल्या परिस्थितीत चांगला बदल होईल अशी जाणीव बोलून दाखवणारे गावकरी 

5. गावाचे व लोकांचे प्रश्न - तिन गावांचे प्रश्न वेगवेगळे पण आपल्या राजकीय प्रगतिचे वास्तव ठळकपणे पुढे आणणारे, प्रगत महाराष्ट्राची लाज काढणारे. गावात तारा आहेत पण वीज कुठे ? शेतीचे सोडा पिण्याच्या पाण्यासाठी 8 महीने काय करावे ही चिंता. शेती पावसाच्या भरवश्यावर पण हे चार महीने सोडल्यास 8 महीने रोजगार नाहीच. मग आठ महीने गाव सोडून रोजगारासाठी भटकंती. गाव तिथे एस.टी. आणि प्रत्येक गावात आरोग्य सुविधा असे आपण ऐकले पण इथल्या एका गावात आजारी माणसाला 4 किमी अंतरावर चादरीचा झोळ करूनच कोणाची गाड़ी असेल तर 20 किमी वरच्या इस्पितळात घेऊन जाता येते. 100 टक्के प्रसूती घरीच. एका गावात जमीन आहे पण पाणी नाही तर दुसऱ्या गावात पाणी आहे पण जमीन नाही, दोन्ही गावे एकाच ग्रुप ग्रामपंचायतीत पण एक गाव पायथ्याला तर दूसरे डोंगर माथ्याला. शाळा प्राथमिक, शिकायचे तर 15 किमी वरील आश्रम शाळेत चालत जा. 

6. राजकारणाचा हस्तक्षेप - पाडा किंवा आदिवासी गाव म्हणून असेल गावात आदिवासी वगळता अन्य समाजाचे लोक नाहीत, सगळी घरे आदिवासींचींच. त्यामुळे आजतरी राजकारणाचा प्रभाव जाणवला नाही. त्यामुळे तर आपल्याला काम करण्यासाठी मशागत योग्य पण एकूणच प्रश्नांचे स्वरूप व आव्हाने कठीण 

थोड़े सरपंचाविषयी शिक्षणाची कोणतीही पार्श्वभूमी नसताना, कौटुंबिक पाठबळ नसताना पुस्तके वाचता वाचता एखाद्या तरूणाचा नेता, चांगल्या अर्थाने, होताना हयाने कसा संघर्ष केला हे त्याच्याच तोडून ऐकण्याचे आमचे भाग्य. बी.एस.सी. नंतर बी.ए. आणि एम्.ए. भरपूर वाचन, समोर घडणाऱ्या घटना त्यावेळी योग्य वैचारिक हस्तक्षेप करण्याची पात्रता आणि ढिटाई, योग्य आणि अयोग्य किंवा न्याय अन्याय शास्त्रीय युक्तिवादाने समोरच्याला निरुत्तर करण्याची क्षमता, या वैचारिक बैठकिला कृतीची जोड़, विचार करून अभ्यासाच्या जोरावर ठामपणे भूमिका घेण्याचे धैर्य यातून एखादा आंबेडकर जन्माला येतो. ते सर्व आम्हाला जाणवले पुंडलिक मध्ये. शासकीय योजनांची माहिती व् राबविणाऱ्या यंत्रणेचे भान त्याला आहे, त्याला आपल्या मदतीची गरज आहे का ? हा आम्हाला पडलेला प्रश्न. 

आता गावाने केलेल्या संघर्षा विषयी थोडक्यात ... 
गाव तसे साधे, आदिवासी परंपरा पाळणारे, पावसावर आधारीत शेती चार महिने बाकीच्या काळात शहरात स्थलांतर, शिक्षण आरोग्य सगळे होईल तसे, होईल तेंव्हा. जे होईल ते सोसत जायचं, जगत जायचं... गावाचा गाडा चाललाय जसा चालेल तसा... बाकी गावात आदिवासी परंपरेने वेठ-बिगार, इथे शेती करणारे हाच काय तो फरक ! अशा गावात नेहमीची भांडणं, नेहमीचे हेवे दावे... 

पण याच गावात गावातल्या दोन कुटुंबाकडे थोडी जास्त ताकद, दादागिरी म्हणून हक्काचा मानपान. सणा सुदिला देवाच्या आधी त्यांचा मान, त्यांची पूजा. कोणत्याही वादामध्ये ते म्हणतील ती पूर्व दिशा, त्यांच्या विरोधात जाणारे आयुष्यातून उठतील एव्हढी दहशत. त्यांचं ऐकले नाही तर त्या माणसाला वाळीत टाकणार, रोटी बेटी व्यवहार बंद. अन्धश्रद्धांचा पगडा जबरदस्त, या दादागिरीच्या विरोधात गेलेल्या माणसाला कपट कारस्थान करून भूत ठरविले गेले (तो म्हणे ज्या शेताकडे बघे, ते उभं शेत जळून जाई), सगळ्या गावाला भगता मार्फत हे सिद्ध करून झाडाला बांधून दगडाने ठेचून त्याच्या बायका-मुलासमोर मारले गेले, हे प्रकरण देशभरात गाजले, या प्रकरणात शिक्षा झाली सामान्य गावक-यांना, हे दादा मात्र नाममात्र ! जंगलात लाकूडतोड करायला गावक-यांना जबरदस्ती पाठविले जायचे. का तर खटले चालवायला पैसा उभा करायला, लाकूड विकून आलेला पैसा मात्र यांच्या खिशात पुन्हा लाकूड चोरी मध्ये पोलिसांकडून पकडला जाणार निष्पाप गावकरी, नको ते सण साजरे करायला पैसा गोळा व्हायचा खंडणी सारखा, ज्याचा हिशोब कधी मिळायचा नाही. 

वेळोवेळी हे चुकीचे होतंय, हे पुंडलिक दाखवून द्यायचा. असेच एक प्रकरण चिघळले, पोलिसाकडे गेले. गावात एक चर्च आहे, १६ ख्रिश्चन परिवार आहेत, विश्व हिंदू परिषदेच्या माध्यमातून गावक-यांना भडकविण्यात आले, चर्च पाडले गेले, खूप हिंसाचार झाला, पुन्हा अडकले गावकरी आणि करणारे, फितवणारे नामानिराळे. या प्रकरणात आदिवासी हा कोणत्याही धर्माचा नाही, तेंव्हा चर्चला विरोध न करण्याची भूमिका घेतल्याने पुंडलिक वर ह्या दादा लोकांनी बहिष्कार टाकला, त्याच्या कुटुंबाला वाळीत टाकले. गावक-यांना कळत होते कि अन्याय होतोय, प्रत्येक वेळी आपणच अडकतोय, हे कळायचे पण विरोध करायला कुणी धजावयाचे नाही 

अशात एका प्रसंगात एका वाडीतल्या बायकांनी या दादा लोकांची पूजा केली नाही म्हणून बहिष्कार, जोर-जबरदस्ती आणि किल्ला लढविला बहिष्कृत पुंडलिकने, आणि ते प्रकरण धसास लाऊन या दादा लोकांना गावक-यांनी जागा दाखवून दिली. आणि पुंडलिक सरपंच झाला, त्याने गेल्या साडे-तीन वर्षात अनेक सरकारी योजना गावात आणल्या, पाण्यासाठी पाझर तलाव केले... गावात एकजूट झाली... 

पुढे काय ? सरपंच पुंडलिक ने स्वप्न पाहिलंय आदर्श गावाचे... त्याने त्याप्रमाणे वाटचाल केलीय गेली तीन वर्षे... गावाची मानसिकता घडवलेय त्याने... त्याच्या म्हणण्यांनुसार तुमच्यासारख्या सुशिक्षित माणसांनी सांगितले तर गावकरी ऐकतील, रीस्पोंस देतील... काही प्रश्न गंभीर आहेत, सरकार दफ्तरी खूप पाठ-पुरावा करावा लागतो, पाठ-पुरावा करूनही निधी, राजकारणा मुळे कामं अडकतात... काही नवीन गोष्टी तुमच्या माध्यमातून येण्यातून प्रगतीला हातभार लागू शकतो... साथ-साथ चालण्याने कल्पना सुचू लागतील, विचारांची देवाण-घेवाण होईल.... मार्ग नक्की सापडलाय, पुंडलिक त्या मार्गावरून गावाला पुढे घेऊन जाईल, पण आपल्या मदतीने मार्ग-क्रमण सुलभ होईल... एव्हढं नक्की... 

गावात शिक्षणाच्या बाबतीत, आरोग्याच्या बाबतीत, पाण्याच्या प्रश्नावर, वीज-पुरवठा, रोजगाराच्या बाबतीत आपण काही एक काम नक्की करू शकू... सरकारी योजनाच्या अंमलबजावणी च्या वेळी आपली भूमिका राहील. शहरातील काही संस्थाच्या मदतीने काही उपक्रम राबविले जाण्यासाठी आपली भूमिका असू शकते... CSR च्या माध्यमातून काही निधी गावाकडे वळवू शकतो. गावातील रस्ते, संडास व स्वच्छता या आघाडीवर NSS वा कॉलेज विद्यार्थी जोडले जाऊ शकतात... 

बरंच काही करता येऊ शकते, जबाबदारी घेतली तर... पण आपल्याला जे वाटते तेच करता येईल असे नाही, तिथली गरज काय त्यावर कामाची बांधणी होऊ शकेल, त्यासाठी संपर्क वाढवावा लागेल, कामाला सुरुवात करावी लागेल.

Read More

Tribute to Eliyahu Goldratt

Eliyahu Goldratt : Guru of ToC (Theory of Constraints) , Critical Chain left for heavenly abode.......feel very sorry to learn about the death of Dr Goldratt. CLICK HERE to learn tribute to him.

Tribute to Eliyahu Goldratt - Ricardo Viana Vargas

Read More

Free Websites for all....

As a change-initiative, I do help social organisations build their websites, free of cost of course ! You can get a glimpse of such websites built by me.

My Mission : Free Websites for NGOs / Social Organisations ….

If you are working for some NGO / Social Organisation, this message is for you….If you do want to create home-page / web-site for your organisation but you do not have budget, you do not have expertise, you do not know how to go about, I can help you.

Contact me if you want to reach more & more people … It is simple, cost-effective and you need not worry to update the content on your web-site. I will train you and you will be able to operate it on your own after 4-hrs training. You will update the photos, notices, programme-invitations, programme-reports etc etc on your own. No need to depend on some external agency to update your site. Your site can store a lot of data including your photos, presentations & other files and people or your members can use it, upload it or see it.

Yes ! your site can be interactive with anybody becoming member and participating in discussions, forums or members even can upload content...anything, any functionality you want can be added in these sites.

Click on the following links to see how some organisations are maintaining after 4-hrs training….

Pratibimb Marriage Bureau : made in php language with real-time database, chat facility

Dnyan-Prabhat Pratishtan : Website made in Joomla, maintained by Samir manchekar …

Rajiv Tambe Dot Com : Website made in WordPress, maintained by Rajiv on his own …

No Nuke Konkan : Website for awareness against Jaitapur Nuclear Project, in WordPress …

Nisarg Picnic : My first website, made in traditional html format ….

My Personal Blog : My blog “My Expressions My Thoughts, in Blogger ….

My personal website : made in wordpress with free templates available online…

My business Website : Clean Joomla template with flash header …

Community Website : Joomla website for community of fabrication-welding professionals…

Under Construction Site : Joomla website with a professional template & a lot of options

Sugava Parivar : Blog throwing light on intercaste movement by Sugava/ AppaRedij …

Intercaste Marriage Blog : made in blogger platform with free templates available online…

How it works :

• You are requested to visit the above links & see my work / capabilities & decide if you want my services.
• Call me on 09820236581 and share your plans. There are three different platforms “Joomla”, “WordPress” & “Blogger” to choose from.
• Refer to me some sample sites you liked and you wish your website should look like.
• Send me details, programmes, reports, photos (Samples) of your organisations which should appear on this site.
• I will make some designs for you to choose from. Select the design & inform me.
• I will complete the basic design & all the functions you will need to display your information. We will buy domain name for your organisation like www.myorganisation.com
• Then, I will train you for 4-5 hours so that you can start updating the content, adding new content.
• Within 2 weeks, the website should take its final shape & then onwards, you are the owner of your site.
• I will provide free e-mail support in case you need help, advice in future.
• Once you decide, in 2-3 weeks your website will be available on line for whole world to visit.

Call me on +91-9820236581 or send me email on ubagwe@gmail.com

Read More

Chandamama

Chandamama : Indian childrens magazine with stories on mythology, culture & tradition. लहानपणी चांदोबा तील सुरेख गोष्टी वाचत आम्ही मोठे झालो, त्या चांदोबा मासिकाचे सर्व जुने अंक इथे उपलब्ध आहेत, ग्रेट !

Read More

अनिल बोकील यांची अर्थक्रांती

अनिल बोकील यांचे अर्थक्रांती वरील विचार वाचनात आले, पटले...सगळ्यापर्यंत हा विचार पोहचला पाहीजे. माझ्या मते, प्रचंड लोकसंख्येमुळे भारताची प्रगती होत नाही हा मुद्दा मला पटत नाही, खरं तर श्रीमंत आणि गरीब यांच्यातील दरी वाढविणा-या काळा पैसा आणि भ्रष्टाचार ह्या दोन प्रवृत्तींमुळे देश प्रगत होत नाही....

अनिल बोकील यांच्या अर्थक्रांती वरील विचार स्पष्ट करणारा हा लेख ...

" आपल्या खिशात भरपूर नोटा असाव्यात असं कोणाला वाटत नाही, पण आपल्या खिशात पन्नास रुपयापेक्षा जास्त मोठी नोट असणे, हाच ’इकॉनॉमिकल’ लोचा आहे, या मोठ्या नोटांमुळेच बेकारी, काळा पैसा, भ्रष्टाचार, महागाई आणि आर्थिक मंदी बोकाळलीय, हे सारे टाळण्यासाठी देशातील पन्नासच्या वरील सर्व नोटा बंद करा...."

असे सांगत गेली काही वर्षं औरंगाबादचा एक अर्थतज्ज्ञ देशभर हिंडतोय. आपले हे ' अर्थक्रांती ' चे स्वप्न साकारण्यासाठी तो आपली ही थेअरी लेख, पुस्तके, टीवी, इंटरनेटच्या माध्यमातून तो लोकांपर्यंत पोहोचवतोय. त्याची ही थेअरी पाहून थेट पंतप्रधान, राष्ट्रपतीही चाट पडलेत. राष्ट्रपती प्रतिभाताई पाटलांनी तर, ' जेव्हा मी या विधेयकावर सही करेन तो माझ्या आयुष्यातील सर्वात आनंदाचा क्षण असेल ' असे सांगितलेय.... त्या क्रांतिवेड्या अर्थतज्ज्ञाचे नाव आहे... अनिल बोकील .

अर्थशास्त्र म्हणजे काहीतरी किचकट, अगम्य असं समजून आपण कायमच त्याकडे दुर्लक्ष करतो. पण अनिल बोकील तो अधिकाधिक सोपा करून आपल्याला सांगण्याचा आटापिटा करताहेत. कारण पैसा हा आपल्या आयुष्याचा सर्वात महत्त्वाचा आणि आवडता भाग आहे. पण त्यामागचे अवघड गणित समजून घ्यायची आपली तयारी नसते. म्हणूनच त्यातला अवघडपणा काढला तर ते अधिक पारदर्शी होईल, असा बोकील यांना विश्वास आहे.

आपल्याकडे पन्नासाहून मोठी नोट नको, असे बोकील पुन्हापुन्हा सांगतात. आपले हे म्हणणे पटवून देण्यासाठी ते एक सोपे उदाहरण देतात. ते म्हणतात, अमेरिकेला आपण प्रगत देश म्हणतो. अमेरिकेचे दरडोई उत्पन्न ४० हजार डॉलर आहे आणि त्यांची सर्वात मोठी नोट १०० डॉलर आहे. म्हणजेच त्यांच्या दरडोई उत्पन्नाचे मोठ्या नोटेशी असलेले प्रमाण हे ४०० पट आहे. तसेच ब्रिटन आणि जपानचेही पौंड आणि येनशी असेलेले प्रमाण हेदेखील ४०० पटीचे आहे. पण भारताचे दरडोई उत्पन्न २३ हजार आणि सर्वात मोठी नोट १००० रुपयाची आहे. म्हणजे हे प्रमाण फक्त २३ एवढे आहे. कशासाठी ?

या कमी प्रमाणामुळेच देशात काळ्या पैशाची निर्मिती होते. आपल्याकडील व्यवहार रोखीच्या माध्यमातून होतात. लोक बॅकेच्या माध्यमातून व्यवहार करण्याऐवजी रोखीच्या माध्यमातून व्यवहार करतात. त्यामुळे या व्यवहारांची नोंद राहत नाही आणि काळा पैशावर आधारित भ्रष्ट अर्थव्यवस्था जन्माला येते. बोकील यांच्या मते आज आपल्या देशातील ८० टक्के व्यवहार रोखीच्या माध्यमातून होतात. तेच प्रगत देशात ९० टक्के व्यवहार बँकेच्या माध्यमातून होताना आढळतात.

या रोखीच्या व्यवहारामुळेच काय घडू शकते, याचे उदाहरण द्यायचे तर भारतीय संसदेवर झालेल्या हल्ल्याचे देता येईल. ११ सप्टेंबर २००१ मध्ये अमेरिकेच्या वर्ल्ड ट्रेड सेंटरवर हल्ला झाला. त्याच्यापोठापाठ १३ डिसेंबर २००१ रोजी भारताच्या संसदेवरही हल्ला झाला. अमेरिकेला अल-कायदाचे नेटवर्क उद्ध्वस्त करण्यात यश मिळाले. पण भारतात मात्र संसदेवर हल्ला करणा-या लष्कर-ए-तोयबाचे नेटवर्क उद्ध्वस्त करता आले नाही. याचे कारण अमेरिकेने अल-कायदाची सारी अकाउंट्स सीझ केली. त्यामुळे अल्-कायदाची पैसा हीच ताकद संपल्याने नेटवर्क उद्ध्वस्त करता आली. पण भारतात बहुतांशी व्यवहार रोखीच्या माध्यमातून होत असल्याने अशी अकाउंट्स सीझ करण्याचा काहीच फायदा झाला नाही.

अमेरिकेचे माजी अध्यक्ष रिचर्ड निक्‍सन यांनी १४ जुलै १९६९ रोजी १०० डॉलरवरील सर्व नोटा रद्द केल्या. याचे कारण अमेरिकेत प्रचंड काळा पैसा वाढला होता. तसेच भारतातही आज या समांतर काळ्या इकॉनॉमीने हातपाय पसरले आहेत. ती संपवण्यासाठी पन्नास रुपयांच्या वरची नोट बंद करणे हेच हिताचे ठरेल.

भारतात रोजचे उत्पन्न २० रुपयांपेक्षा कमी असणा-यांची संख्या ७८ टक्के (८० कोटी लोक) आहेत. मात्र रिझर्व बँकेच्या अहवालानुसार १०० रुपये आणि त्यापेक्षा मोठ्या (५०० आणि १०००) नोटांचे प्रमाण ९२ टक्के आहे. २००१ मध्ये देशात हजार रुपयांच्या नोटा ९७ हजार ६७६ कोटी इतक्‍या किमतीच्या झाल्या आहेत. याचा अर्थ रोखीने व्यवहार करायला सरकारच प्रोत्साहन देते आहे. हे फक्त या मोठ्या नोटा रद्द झाल्या तरच टाळता येणे शक्य आहे.
हे जसे झाले नोटांचे, तसाच एक लोच्या आपल्या करप्रणालीचा आहे. मुळातच टॅक्स चुकवणे ही मानवी प्रवृत्ती बनली आहे. त्यामुळे डायरेक्ट टॅक्सपेक्षाही इन्डायरेक्ट टॅक्स वसूल करण्याचा सरकारचा प्रयत्न असतो. एक सामान्य भारतीय जवळपास ३०-३२ प्रकारचे टॅक्स भरत असतो.. तेही त्याच्या नकळत. म्हणजे जेव्हा आपण एखादा साबण घेतो तेव्हा त्याचे ४-५ रुपये आपण सरकारला विविध करांच्या रुपाने देत असतो.

खरं तर एकंदरीतच भारतीय करप्रणाली कमालीची गुंतागुंतीची आणि दुर्बोध आहे. एखाद्या चार्टर्ड अकांउटलाही ती सहजसोपी करून सांगणे अवघड आहे. उदाहरण द्यायचे तर एका टीव्हीची किंमत मुंबईत ५००० हजार असेल तर पनवेलमध्ये ती ५५०० असू शकेल. कारण त्यात जकात लागू होते. तसेच जर तुम्ही तो मध्य प्रदेशात घ्याल तर तो तुम्हाला कदाचित ४५०० रुपयांना मिळू शकेल, कारण तेथील सेल्स टॅक्स स्ट्रक्चर वेगळे आहे. त्यामुळे एकच वस्तू देशाच्या विविध भागात विविध किमतींना उपलब्ध होते. त्यामुळेच काळाबाजार तेजीत येतो. त्याहूनही डोकेदुखीची बाब म्हणजे, आपल्याच रुपयाची किंमत आपल्याच देशात विविध ठिकाणी वेगळी ठरते.

या गुंत्यामुळे लोक जकात चुकवून काळ्या बाजाराने व्यापार करतात. बिलं न घेता वस्तू खरेदी करतात. या समांतर आणि काळ्या अर्थव्यवस्थेमुळे देशाचा अब्जावधी रुपयांचा महसूल बुडतो. त्यामुळेच ही करप्रणाली सोपी करणे अत्यंत गरजेचे आहे. तसेच लोकांवरील टॅक्सचं ओझं कमी केलं गेलं तर टॅक्स टाळण्याची प्रवृत्तीही कमी होऊ शकते. कारण असा अवाढव्य टॅक्स कमी झाला आणि तर तो भरून ' गॅरेंटेड ' माल घेणे कोणीही पसंत करेल.
यासाठी बोकील एक साधीसोपी करप्रणाली सुचवतात. दोन देशांमध्ये असलेली इम्पोर्ट ड्युटी वगळता देशातील सर्व म्हणजे केंद्र , राज्य , स्थानिक स्वराज्य संस्थांचे टॅक्स रद्द करावेत. त्याऐवजी सरकारने बॅंकेतून होणा-या व्यवहारांवर काही विशिष्ट प्रमाणात (उदा. २ टक्के) ट्रॅन्झॅक्शन टॅक्स लागू करावा. हा टॅक्स थेट बॅंकेतूनच वजा होणार असल्याने दरवर्षी शेवटी टॅक्स भरण्यासाठी होणारा आटापिटाही बंद होईल. गरिबांवर करांचा बोजा नको म्हणून रोखीच्या व्यवहारांवर कुठलाही कर आकारला जाणार नाही.

म्हणजेच समजा मी तुम्हाला चेकद्वारे १०० रुपये दिले. तर माझ्या अकाउंटमधून १०० रुपये वजा होतील पण तुमच्या अकांउटला मात्र ९८ रुपयेच जमा होतील. त्या दोन रुपयांपैकी ७० पैसे केंद्र सरकारला, ६० पैसे राज्य सरकारला, ३५पैसे महानगरपालिकेसारख्या स्थानिक संस्थेला आणि उरलेले ३५ पैसे बँकेला महसुलाच्या स्वरूपात मिळतील. यामुळे सरकारला आपल्या कामासाठी सतत महसूल उपलब्ध होत राहील आणि जनतेचीही टॅक्सच्या जंजाळातून सुटका होईल.

या पद्धतीतून अनेक गोष्ट साध्य होतील. सर्वात महत्त्वाचे म्हणजे इन्डायरेक्ट टॅक्स संपल्यामुळे वस्तूंच्या किंमती कमी होतील. आपण आज जे चायनाच्या स्वस्त मार्केटचा बाऊ करतो, तो करण्याची वेळच येणार नाही. तसेच समानतेचे सूत्र पाळले जाईल. देशातील सर्व ठिकाणी एका वस्तूची किंमत समान राहील आणि त्यामुळे रुपयाचीही किंमत समान राहील.

या करप्रणालीसोबतच बोकील म्हणतात की, २००० रुपयांवरील रोख व्यवहार बेकायदा ठरवावावेत. जेणेकरून बँकमनी वाढेल आणि बाजारात फक्त पैसा नाही तर भांडवलही वाढेल. कारण आपल्याकडे पैसा खूप आहे भांडवल नाही. आपल्याकडे असलेला पैसा हा योग्य हातात योग्य वेळी पडण्यासाठी असलेली यंत्रणाच कमकुवत ठरते आहे. त्यासाठीच आपल्या देशाला या अर्थक्रांतीशिवाय पर्याय नाही.

अनिल बोकील ज्याला अर्थक्रांती म्हणतात , ती थोडक्‍यात अशी आहे

१) आयातकर वगळता देशातील सर्व म्हणजे केंद्र , राज्य , स्थानिक स्वराज्य संस्थांचे कर काढून टाकावेत.

२) सरकारी खर्चासाठी (कराला पर्याय) बँकेतून होणा-या व्यवहारांवर काही विशिष्ट प्रमाणात (उदा. २ टक्के) व्यवहारकर हा एकमेव कर लागू करणे. ज्यांच्या नावावर बॅंकेत रक्कम जमा होते , त्यांच्याकडून हा कर बॅंकेतूनच कापून घेतला जाईल.

३) या मार्गाने जमा होणा-या कराचे वाटप केंद्र , राज्य , पालिका-महापालिका असे निश्‍चित करून ती रक्कम त्या सरकारच्या नावावर जमा होईल.

४) रोखीच्या व्यवहारांवर मर्यादा आणण्यासाठी पन्नास रुपयांच्या वरच्या नोटा चलनातून काढून टाकण्यात येतील.

५) विशिष्ट मर्यादेपर्यंतच (उदा. रु. २०००) रोख व्यवहारास सरकारी मान्यता मिळेल. त्यापुढील रोखीचे व्यवहार बेकायदा मानले जातील.

६) गरिबांवर करांचा बोजा नको म्हणून रोखीच्या व्यवहारांवर कुठलाही कर न नसेल.

या पद्धतीमुळे आता असलेला काळा पैसाही मुख्य प्रवाहात येईल. एकंदरीतच अर्थव्यवस्था शुद्धिकरणाची प्रक्रिया यातून साध्य होईल. कारण आज निवडणुकीपासून सर्व व्यवहार काळ्यापैशावर आधारीत आहे . हे राजकारणी काळ्या पैशाची निर्मिती करत नाही पण त्याचा वापर करतात . सामान्य जनताही या प्रक्रियेत प्रत्यक्ष-अप्रत्यक्षरित्या सहभागी होत असते. ते रोखण्यासाठी २००० रुपयांवरील प्रत्येक व्यवहाराची नोंद ठेवणारी हा पद्धत ' जादुई ' ठरू शकेल.

अनिल बोकील मांडत असलेली ही थेअरी या देशात क्रांती घडवायला सज्ज आहे. पण कोणताच बदल लगेच न स्वीकरणा-या या देशाला उत्क्रांतीवर जास्त विश्वास आहे, याचे पूर्ण भान बोकीलांना आहे. त्यांना जेव्हा विचारले जाते, की तुमची ही पद्धत क्रांतिकारी आहे, तर तातडीने स्वीकारली का जात नाही ? तर ते एक गोष्ट सांगतात...
आपण सारे एका जहाजावर आहोत. या जहाजावर मजले आहेत. तळातल्या मजल्यावर सामान्य माणूस आहे, त्यावर श्रीमंत, उद्योगपती आहेत आणि सर्वात शेवटच्या माळ्यावर कायदा करणारे राजकारणी आहेत. पण या जहाजाला खालून भोक पडलंय... कुणी कुठेही असला तरी जहाज बुडणार आहे. त्यामुळे खालचे मेले तरी वरच्यांनाही मरावेच लागेल. त्यामुळे भोक बुजवण्यासाठी राजकारण्यांनाही झुकावेच लागेल. फक्त प्रश्न केव्हा याचाच आहे ?

बोकीलांचा हा आशावादच आपल्याला उभारी देणार आहे. कारण दिवाळीच्या मुहूर्तावर दिवाळं निघाल्याची बोंब मारत जागतिक मंदी आली असली.. तरी पुढे फक्त अंधारच नाही.. तर अर्थक्रांतीचे आशेचे किरणही आहेत....

Read More

आप्पा रेडीज आणि सुगावा परिवार

आज २५ जानेवारी, आप्पा उर्फ रघुनाथ रेडीज यांची आज दुसरी पुण्यतिथी !

आयुष्याच्या शेवटच्या दिवसांपर्यंत "आंतरजातीय लग्न" या एका ध्येयाशी अविचल राह्यलेली ही व्यक्ती महाराष्ट्रातील सामाजिक परिवर्तनाच्या चळवळीत एक अविस्मरणीय युग होय. सामाजिक चळवळीला त्यांनी जे योगदान दिले आहे, त्याची महाराष्ट्राने जेवढी घ्यावी तेवढी घेतली नाही, ही खेदाची बाब आहे. आज महाराष्ट्र सरकार आंतरजातीय विवाह करणा-या दांपत्याला रू.५०००० इतकी रक्कम बक्षिस म्हणून देते, पण पुरोगामी महाराष्ट्रात आंतरजातीय विवाह व्हावेत म्हंणून जवळपास २५ वर्षे आपल्या निवडक सहका-यांसह तन - मन - धन अर्पून, खिशातील पैसा खर्चून, एखादा वधू-पिता जशा चपला झिजवतो, त्याप्रमाणे आप्पा आमची लग्नं जुळविण्यासाठी तहान भूक विसरून दिवस रात्र एक करीत होते.

माझं आणि माझ्या सारख्या काहीजणांची अशक्य वाटणारी लग्नं त्यांनी जुळविली, हा एक चमत्कारच मानायला हवा, लग्न जुळविण्याबरोबरच सर्वांशी सतत संपर्क ठेवणे, कुटुंबातील विरोध कमी होत दोन कुटुंबाचं मिलन होईल हे पाहणे, मेळावे - स्नेह-संमेलने भरविणे, शक्य तिथे किंवा मिळेल त्या व्यासपीठावर या संकल्पनेचा प्रचार करणे, सामाजिक कार्यकर्त्यांकडून विवाह-अर्ज भरून घेणे, तब्येतीची, उन, पाऊस, वा-यांची पर्वा न करता, मुंबईचा लोकल प्रवास करीत लोकांना भेटत राहणे, सर्वांना पत्र लिहीत राहणे...हे आम्ही पाहत होतो आणि ही चळवळ महाराष्ट्रभरात पोहचेल तेंव्हा त्यांच्या जीवाला शांती लाभेल असं आम्हाला वाटत राही.

ज्यांची आंतरजातीय लग्ने झाली आहेत, असे तरूण-तरूणी, व हा विचार ज्यांना मान्य आहे, असे हितचिंतक यांचा सर्वांचा मिळून अशा मोठ्या परिवाराचे ते कुटुंब प्रमुख होते. हा सुगावा परिवार त्यांनी मोठ्या मेहनतीने घडविला, त्या सुगावा परिवाराने काय काय केले, याची नोंद या निमित्ताने घ्यावी व सगळ्यापर्यंत पोहचवावी, असं माझ्या मनात होते. आज त्यांच्या दुस-या पुण्यतिथीच्या निमित्ताने त्यांच्या आणि आमच्या सुगावा परिवाराचा प्रवास जेवढा शक्य होता तेवढा आज आंतरजालावर प्रसिद्ध करायला मला खूप आनंद होत आहे. आज सुगावा परिवाराची माहिती देणारा व आप्पा रेडीज यांच्या कार्यावर प्रकाशझोत टाकणारा ब्लॉग प्रसिद्ध करायला मला खूप आनंद होत आहे. अजून ब-याच जुन्या गोष्टी, लेख, कार्यक्रमाची माहिती यावर टाकली जाईल, आपल्या सूचना जरूर कळवा. ब्लॉगवर सदस्य व्हा.

Please visit www.pratibimb.info/sugava

Read More

Read More

Listen to my favorite Marathi Gazal

Read More

Italy Photos : Best Clicks

Read More

Softwares have no limits ...

One of the technical advanced video clip

Click to see Terra

Be careful, it's for adults.

To see full video, keep on clicking play button.

Enjoy

Read More

3 Idiots or Only One Idiot

Watched 3 Idiots yesterday, liked it as I could co-relate our mad days at our Engineering College. I remembered that we used to be in vicious circle of attendance, Labs, Journals, Viva, Weekly Tests, must-visits to Canteen, Gym & Hostel, GTs, and so on....But more than that the messages it gave very clearly, I felt them more important. I read some blogs & opinions on this movie but failed to understand that some people, talented they are in their fields, could not get the simple straight message. The simple message was "Don't race, Don't mug, Learn" & "Do what your hearts tells you to do". With that perspective, I think there was only one idiot & not three idiots and not one message but many messages.

Race : The movie is sure critical about the education system where the learning should be provided, but our kids are already in race of scoring marks and it starts not at adolescent age but right in the primitive stage. We simply push our kids in that race with the warning that Prof Vinu sahastrabudhhe gave, "if you don't push to win, you loose...run in this race to go ahead of others....you will be winner only if you are first, the second winner is not a winner" and this race continues life long, unfortunate but true. Last 2-3 years, i am closely watching the Italian culture, and really I never felt this race here, obviously because resources are plenty and men less. But what is alarming is that race is becoming mantra in India.

Heart : The other important message in my opinion was 'Do what your heart tells you to do'. I was not comfortable during my last days in L&T, thoughts of resignations coming over again & again, but middle-class mentality was dragging back from my decision, I was not able to make any decision, that time I attended one seminar where I got the same message from the speaker, the second day I resigned. The underlined message is that you become successful, earn fame and money if you are working in the same area of your liking.

Success : The other important message was 'Run after excellence, success will follow you' is true beyond doubt. Try to be excellent in your area which of course requires thirst for knowledge, dedication, commitment, but success follows excellence. The people may be successful without excellence, but it does not last, I believe it firmly. Above all, the satisfaction you get from your excellence is pure and long-lasting, even if you are not successful.

Attitude : Fair & frank attitude wins you everything. The interview scene in movie is true reflection. I believe that the nature supports fair and frank attitude and brings good waves around you, which in turn makes you happy at core.

All is well : Finally these words is the core message. I appreciate the way this message is passed and it is the need of an hour to build in this confidence in all those who are at suffering end in daily life, which would bring the change in one's personality.

About the controversy : Bollywood is no less than don and mafia world. I observed that the producers are behaving against their messages and are not fair and frank when it comes to giving story credit. If the story is based on 'Five point something' then they should give due credit to Chetan Bhagat & put the names of Joshi & Hirani as adapters or screen-play writers. But bollywood is full of characters and they show their culture. I appreciate stand taken by Chetan Bhagat, to leave it to them to take decision by appealing to their consciousness. But the bottomline is both the movie and controversy is full of messages to follow.

Read More

इटालीतील एक वर्ष ...

१५ डिंसेबर ला आम्हांला उदिने, ईटाली मध्ये येऊन एक वर्ष झालं, पण या एक वर्षात खूप काही घडलं, खूप काही शिकायला मिळालं पण तसं सोशल लाईफ शून्य होतं, कारण एकूणच इकडच वातावरण अगदी शांत, कुणी कुणाच्या अध्यात नाही की मध्यात नाही. पण यावेळी अपूर्वाई आणि कबीर च्या वर्गातील मुलांचे पालक, आमचे शेजारी आमच्याबरोबर खूप चांगले वागले. कबीर / अपूर्वाई च्या वर्गातील मुलांच्या वाढदिवसाच्या निमित्ताने काही जणांच्या घरी जाणे देखील झालं

अपूर्ण..

Read More

भारत भेट

दोन आठवडे भारतात होतो, १ ते १४ नोव्हेंबर.. पहिला आठवडा खूपच धावपळ होती, कारण माझ्याबरोबर एक इटालीयन बिझीनेसमन होता, त्याच्याबरोबर खूप फिरावे लागले पण खूप काही शिकायला मिळाले. मी गेले तिन-चार वर्षे बिझनेस म्हणून काही धडपड जरूर करतोय, पण हाताशी काही लागलंय असं नाही, अजून शिकतोच आहे, पाटीवर धडे गिरवणे चालूच आहे. पण या ईटालीयन माणसाने नविन काही तरी विचार दिला. पैसा कमावणे वाईट, असा चुकीचा गैरसमज होता, त्याने सांगितले कि तुमचं इंजिनिअरींग बास झालं, आता money engineering करा , become engineer of money and not metals.

त्याला आम्ही लहान मोठ्या गल्ली-बोळातून फिरवताना रस्त्यावर बसून भाजी विकणारे पाहीले, त्यांच्या कडे पहात तो म्हणाला, की भारतीय लोकांकडे उद्द्योग-प्रेरणा (entrepreneurship) खूप चांगली आहे, त्याला त्याच्या इटालीच्या जीम मध्ये योगा-आयर्वेद-हर्बल मेडिसीन्स-केरलीयन मसाज आदी सुरू करायचे आहे. तो मूळात मार्केंटींग मधला हुशार माणूस, आम्ही त्याच्या गाठी-भेटी योगा-टिचर, आयुर्वेदीक डॊक्टर्स यांच्याशी घालून दिल्या. त्याला त्यांच्याशी बोलण्यात रस नव्हता, हे सर्व इटालीमध्ये विकण्यासाठी ते काय आहे हे जाणण्यात रस नव्हता, ते करण्यासाठी किती जागा लागेल, किती पैसा लागेल, किती माणसं लागतील, त्या माणसांकडे काय काय असायला हवं, हेच त्याला जाणून घ्यायचं होतं.

आता थोडं भारताविषयी, त्याचं किंवा एकूणच युरोपीयन लोकांचं (बिझनेस मधल्या) मत आहे, नाही त्यांना तशी खात्री आहे कि भारत एक ना एक दिवस सुपर-पॊवर होणार, अमेरिके-प्रमाणे सर्व जगावर राज्य करणार. या माणसाच्या मते आज जवळपास ३०% लोकांचे मासिक उत्पन्न हजार युरो इतकं आहे, (हजार युरो म्हणजे ६५००० रूपये), त्याच्या अंदाजाने अजून पाच वर्षात ५०% लोक महिना हजार युरो कमवायला लागतील, म्हणजे पन्नास कोटी लोक श्रीमंत होतील, पन्नास कोटी म्हणजे किती मोठा गि-हाईक! कारण युरोपमधील आजचे सरासरी मासिक उत्पन्न दिड-हजार युरो आणि पुर्ण युरोपमध्ये पंचविस कोटी लोक. हे प्रचंड मार्केट हेच म्हणे भारताचं शक्ति-स्थान! निव्वळ भांडवल शाही नजर,

पण भारत सुपर-पॊवर होणार हे काही मला पचनी पडत नाहीय, कारण यावेळी मुंबई-ठाण्यात फिरताना मला मात्र निराशाच पदरी पडली. Quality of life, भारतातील माणसं किड्या-मुंगी सारखी जगतायत, युरोपमधील गरिबातील गरीब माणूस ही ज्या डिग्नीटी ने राहतो, त्या पद्धतीने जोपर्यंत सामान्य माणूस जगणार नाही, तोपर्यंत... जोपर्यंत गरीब माणूस सुखाचा घास शांतपणे खाणार नाही, तोपर्यंत... जोपर्यंत भारतातील श्रीमंत माणूस टैक्स पलिकडे जाउन गरीब माणसाशी आपलं उत्पन्न शेअर करणार नाही (म्हणजे गरीब-श्रीमंत यांच्या मासिक उत्पन्नाचे गुणोत्तर १:१०, अगदी १:२५ होणार नाही) तोपर्यंत... अगदी तोपर्यंत भारत सुपर-पॊवर होऊ शकणार नाही, ज्या देशात भूकबळी होत असतील, लोकं रस्त्यावर उघड्यावर मरत असतील, त्या देशात कितीही टाटा-बिर्ला-अंबानी असतील, तो देश सुपर-पॊवर सोडा, प्रगत म्हणण्याच्या लायकीचाही नाही. हे माझं म्हणणं त्याला अगदी पटलं !

मुंबई-ठाण्यात फिरताना जाणवलं की क्वालीटी ऒफ लाईफ़ इज डिटीओरेटेड मोअर न मोअर! रस्त्यावर धड चालता येत नाहीय, सुंदर मोकळी हवा, प्रदूषण रहीत हवा, हे स्व्प्न होत चाललंय, लोकसभा-विधानसभा निवडणुकांच्या निमित्ताने झालेल्या रजकारणाने, पैसाकारणाने होती नव्हती ती आशा ही धुळीत मिळत चाललीय, फालतू मुद्यांवरून धुमाकूळ घालून जीवन-मरणाचे प्रश्न विसरायला लावले जाताहेत.... कधी मिळणार क्वालीटी ऒफ लाईफ सामान्य माणसाला ?

अपूर्ण ...

Read More

Ganeshostav in Udine, Italy

As I mentioned in the previous post that August is a month of fun and festivals here, we were surprised to receive invitation to attend Ganeshostav Festival Celebrted at Udine, Italy. It was a small function, puja by a group of people who run a Yoga Institute here. Ms Gianna was the force behind this cultural, religious event where a group sung very nice devotional Hindi and Sanskrit bhajans in Italian accent (see video down) , a proud moment for us to participate. Ms Gianna, an Yoga teacher, is a charismatic lady who knows many more things about India and hindu religion, obviously more than me.

Read More

Independance Day in Udine, Italy

August is a very different month here in Italy. There is a lot fun around because of holiday mood. Not only the schools have summer vacation but all the companies, shops, self-employed, almost everybody is on vcation (atleast for 15 days) in August. People just move out of home, visit places, beaches, tourist spots. A lot of people are on bi-cycles in city but also many take bicycle tours to nearby spot. For us, we were shocked when we got invitation to attend Independance Day celebration in Udine, Italy.

On 15th August, many Indians gathered in a nearby church to salute the tri-colour. Our big-size Indian flag was hosted by a 85-years old lady and father of the church. It was followed by Vande-mataram sung by sweet girl and Jan-Gan-Man sung by all. Ms. sundari who organised this event explained the meaning of both songs in Italian to all who had been present there which also included a group of Italians. This was followed by a small procession from ground to the church, and then followed by a small service in the church where the father congratulated all Indians. We were then treated with good Indian dishes prepared by Ms Sundari and her team. Apurvai & Kabir and also Jui won prizes in sports event which was then followed.

The function was very well organised by Ms. Sunadri (who hails from Andhra, a good orator in English & Italian both) who is very pleasant and helpful person staying here for more than 12 years, but to my dis-may was not very well attended as I could see only 40 odd Indians out of 200 strong Indian community in Udine. Mr Joseph, who hails from Chennai, staying here for more that 12 years, was the successful planner of the event who managed the place and other support.

Read More

Children parks in Udine

Since the time the schools have had their summer vacations, we have started frequenting to children parks in Udine. There are many children parks in and around but hardly any children in the parks. And most of the children who come to these parks are non-Italians, that brings a question to our mind, how and where Italian children are occupied in these vacations. Summer vacations are long in Italy almost 3 months. And as I know, most of the parents prefer summer camps which is like baby-sitting arrangement on monthly fee basis. May be the kids spent rest of the vacation on tourist spots, mostly beaches.
The parks are really soothing to eyes. Spread over more than acre, they have green lush soft grass allover, with walking & cycling tracks along border and seating benches every where. Children play area with jumping boards, swings etc at one corner which has soft asbestos tiles to prevent any injury if someone falls. Basket ball area, hide and seek area, foot-ball area, adventure-climbing area in different corners.
Surprisingly, you will also find cafeteria in the park, where parents sit, chat & sip coffee or wine while their kids are engaged.
We came to know about a novel scheme Udine municipal commune has for kids in summer vacation. They have a bus, called ludobus, full of toys, puzzles and different creative or challenging games. The volunteers take this bus to different park each day. The time-table is displayed at all schools, libraries, kids-shops, notice-boards. The toys and games are spread on tables or ground for kids to enjoy. Volunteers help them understand the new game or to master any activity like walking with long sticks, or help kids learn to solve the puzzles. The Ludobus has special theme everyday in addition to games and toys, someday it is creative laboratory, like handicrafts, the other day it will be learning circus tricks or some other day it will be water-games.

Read More

Education in Udine, Italy

As I mentioned in health-system, this area also deserves praise. Unlike in India, the education system here is two-tier (On one part, government schools, on the other hand private schools upto only 8th standard….whereas in India, I find Chaturvarnya in every system including Education system. In India, we have people who don’t send their kids to school, then we have municipal or government schools where you will find poor kids, then middle class students going to good private schools in cities, mostly English medium and lastly, the posh 5-star schools and residential schools for so-called affluent high-class society) but fully managed by state. No private players, no private schools, no private teachers, no tuitions, no coaching classes, no CATs, no entrance exams. Nothing but a plain education system.
All the schools are run by municipal councils, funded by government. The pattern in Italy is 3 years in Pre-primary (maternal), 5 years of primary (Elementary) & 5 years of Secondary (). There are no examinations in elementary section, but only periodic tests. All the schools, all the subjects are taught in only Italian. They learn other languages from 5th standard onwards, but most of them prefer French, German & Latin to English. Only private schools have other mediums of teaching like we have two English-medium schools in Udine. But even in Private schools, the students should achieve good level of Italian which is tested at 5th and 8th standard. And students have very few choices after 8th standard and they switch to government school after 8th standard.
After the secondary education, hardly 50% students go for higher education of which 50% complete 5 years of graduation. Very few opt for professional studies in medicine or engineering, but many opt for other vocational professional studies which gets them jobs by the time they are 16 years. In general, Italians do not like to study as an adolescent teens are lured by easy life early in their life.
The Government & private schools are very well equipped, in vast areas with good airy, bright buildings with play-parks, laboratory, library. You feel really in different world and pleasant to be in the educational campus. Schools have 5-day week and for the full day with snacks and lunch provided in the school. You are not paying any fees in Government but you need to buy books, note-books and all school-stationery. I realized that all these is very costly as they are heavily taxed because education is free.
The emphasis during education is on left-brain development. A lot of activities like crafts, drawings, coloring, team games, puzzles and toys occupying most of the time of the school at elementary level. Self learning is encouraged all the time hence they make a lot of charts every time. Normally, kids do not have home-work but they are supposed to complete uncompleted class-work. The teacher in 1st standard follows the class till 5th standard hence she knows capacity of each students and can work on his/her inabilities, progressively. As such, the task is also very easy for any teacher as she handles only 20 students max in any class.
Normally, school has 5 to 6 study excursions (one day trip to banks or post-office etc) to learn extra-curricular topics related to their syllabus. And one 5 to 15 days picnic to mountains or historic place to explore is arranged once a year (2 or 3 classes together).

Read More

Public Transport in Udine, Italy

I was always amused to see the trains, buses running empty at rush hours on week-day in Udine, Italy. Udine is a small city like a district city in Maharashtra (e.g. Thane but 1/4 population) , but not a metro. The city is equipped with all facilities and has a railway station connecting to all nearby small towns and big cities like Venice (tourist place at 120 kms) and Trieste (port city at 50 kms). The railway station is a medium size with 8 platforms, clean with a lot of free space. A spacious clean waiting room, news-paper stall, café and some small shops are part of every station. It is a terminus and a junction, hence a lot of trains originating from Udine. You will find a small train of a single bogie running between two stations every one hour, between Udine and Cividale, a historic small town.
You will hardly find any men in the station except for the arrival of departure of a train. Just outside the station, it has some shops, taxi-stand, local bus-stand and log-distance bus-stand and small-big restaurants (incl. MacDonalds), but it is not a crowded place like our railway stations. No crowd of vehicles, as vehicles come and move, buses come and move and also people come and move. A very few people travel by train as everybody prefers to move in own cars to attend office or to go to factory. Only those who are traveling a long distance are the visitors of train and station, that is the only crowd in the train.
Same is the case with bus. Udine has some 15 routes of buses covering entire city (and some outskirts) of around 10 km circle. All routes have starting & end points outside Udine, but all routes have stop at Station, hence buses just come & move away from station, making it a crowd-less spot. All buses run perfectly on time, with 10 to 15 minutes frequency but all buses run half-empty. In fact, both trains and buses services must be in losses, but are run as a welfare service for those in need because not all people afford own car.
There are no rickshaws, for obvious reasons and taxis are very few, can count on fingers. I fear if the taxi-owners make any earnings at all. Four or five taxis just keep lingering at taxi-stand near station, waiting for customers. The taxis, in fact, are for visitors or guests and not for residents of Udine or may be some times for residents for airport-drop. Residents travel in their own car to air-port, park their car on airport parking space if they are flying for a week or so.

Read More

Doctors and Hospitals in Udine

The doctors and medical facility is one area I was never happy with in Udine, Italy. It’s not that it is bad, but given the situation here it is obvious. It lacks something. But let me comment on its plus points before I point out its lacunae.
The best thing is that the whole medical system is monitored by state (like education system). It means there are no private players, no private doctors, no private hospitals, no nursing homes, no medical shops. Everything is owned and managed by state. The obvious benefit is that almost all basic facilities are free of costs, some advanced facilities are at rebated costs, luxury facilities are at full costs. The second benefit is that the poor and needy are not fooled by greedy doctors, you will not spend un-necessary money on unwanted tests and you are not trapped in money-racket of the so-called doctors. The third benefit is everybody is on equal footing, unlike in India where we have chaturvarnya system everywhere, even in health facilities. (In India, The lowest stratum of society does not even know that they can approach doctors, they simply die. The poor avail government health-centers or municipal hospitals which are very poorly managed. The middle-class who can afford private facilities can go to private doctors, specialists, nursing homes and hospitals to fall in trap and loose money. And rich class going to Lilavati and Bombay hospitals and can have five-star treatment.)
In Italy, they have government doctors on salary, who have their own clinics and they are general practitioners and act like your family doctor. For small problems, like cough, fever they prescribe you medicines which you can buy at nearby pharmacy at nominal cost or free of cost. For complicated issues which requires specialists’ attention, they will direct you to government hospitals where again almost all the treatment is free of cost or at subsidized rates. For any complicated issue, I need not ask ten people, who is the best doctor and get confused with different opinions. In India, I was always facing this situation and never sure if I took correct decision to approach particular specialist, e.g. when my father was operated for his back problem, I remember how confused I was with different advises. There is only solution here and it is the specialist available in hospital. He may take opinions from other specialist if your case in unique.
But there are many drawbacks here. Since doctors are government salaried, they take least interest in your well-being, there are many exceptions though. Being doctor is not a lucrative profession; less people choose to become a doctor and not necessarily the best brains. So, the health-medical facility can not be termed as the best. My friend, hospitalized for fever was never diagnosed properly and fever never receded till 15th day and it left specialist doctors without any conclusion, one more friend waited for 2 months for appointment of an specialist for his leg-sprain which was cured & healed automatically and he needed no visit. This is because of shortfall of doctors and staff.
But, you visit a hospital, you will feel as if you are in 5-star hotel, so clean, neat and tidy, full of all facilities, humble and co-operative staff, good quality food for admitted patients. One will love to be in hospital but without being ill.

Read More

Driving on Italian Roads

As you may be aware, the driving here in Italy is left-hand drive. I feared I might have problems in driving, but it just takes one drive to get accustomed to disorientation. I found driving on Italian roads very easy and joyous. One because traffic is too less, second because everybody follows discipline and third because the traffic signs are sufficiently clear (this was a contrast when I drove on Swiss roads, I remember it was a nightmare).
I really appreciate the driving skills and road sense of Italians. They drive fast but safe, follow all signals correctly and respect rules. Even at 11.55 pm, when there are hardly any vehicles on the road, one stops when there is yellow signal before it becomes red. They don’t break the signal, I came to know the obvious reason later that they have hefty penalty system. Not only they are required to pay but also they loose points from their driving license. If you loose all 20 points, you are required to renew your license by re-appearing driving school & RTO test. So, everybody prefers to follow rules.
On the city roads, vehicles will automatically stop at zebra crossing if you are about to cross the road. The road-walkers, bicycles-riders, scooters will be respected when driving. If road is narrow, and over-taking is not feasible, you will find a long queue of vehicles behind a slow-moving vehicles, but no horns, no rush, no double-queuing. We rarely hear horns so much so that if I press my horn by mistake, I used to get scared by the sound of my own horn. Roads are very very clean and always painted with lane-markings, stop signals.
50% of the city roads have bicycle-strips for bicycle-riders with own signal system and the roads will be sufficiently wide if no cycle-strip. But surprisingly, most of the city roads are single-lane but still vehicles zoom @80 kmph. On highways, they zoom @120, whereas on toll-ways, they traverse @200 kmph. It is really eye-worthy to see ambulances cruising speeding on heavy-traffic roads, with all vehicles giving way to ambulance, stopping if need be.
Though, the road-signs are sufficiently clear, I still get confused when you are trying to find addresses. If you take a wrong turn by mistake, you are in spin and in a endless loop. This happens if you don’t find name of the road when you wish to take turn. Hence, most of the cars are equipped with GPRS navigator with country map.
It is rare to see accidents on the road, but if you happen to see any accident, it is nice to observe what follows after accident. If it is a small accident, and nobody is injured and resulted only in damages to cars, the drivers will get down from their cars in despair and disbelief. No shouting, no bad words, no fighting. They will stop where they are, no movement, no running and no public interference. All the vehicles will stop where they are, may result in traffic jam if no alternative for diversion of traffic. If alternate road is available, the other vehicles will just move from the scene and will carry on their journey. The two drivers will exchange a few words with each other. If no dispute, no police intervention required, both of them will take out their insurance-claim formats, fill it, sign on each-others documents & drive away.
If somebody is injured, some passer-by will call 118 on his mobile, the police, ambulance will arrive within 5-8 minutes. Till that time, nobody will touch injured, because only trained personnel is supposed to bail out the injured. Ambulance people will take care of injured & will take him to hospital and police will take care of rest of the formalities. In such a case, the responsible person will bear the related costs of police & hospital formalities as penalty, in addition to accident penalty and will also loose license points.

Read More